_حافظه تاریخی ملت ایران نشان از بی اعتمادی به روسها دارد ، با وجود این بی اعتمادی علت گرایش ما در سیاست خارجی به سمت روسها چیست؟
آنچه که شاید موجب این سوال شده ، مسئله روابط فعلی ایران و رو سیه است . برخی این تصور را دارند که ایران دیپلماسی هسته ای خود را معطوف به حمایت روسیه یا کرده و یا با امیدواری به روسیه یا چین مسیر خود را ادامه میدهد و اگر احیانا این امیدواری نبود مواضع دیگری را اتخاذ میکرد. اینطور نیست.
روسها ،چینیها ، اروپاییها و کشورهای دیگر هرکدام جایگاه خودشان را دارند.اگر یک قراردادی بین دو کشور منقد باشد (مثل قرارداد نظامی ، قرارداد صلح و دوستی و یا یک قرارداد خاص بر سر یک موضوع) این موضوع یک بحث دیگر است و دو طرف میتوانند با اتکا به یکدیگر مواضع خاصی را دنبال بکنند که چنین چیزی بین ایران و روسیه وجود ندارد.
همین وضعیت بین ایران و چین و یا برخی از کشورهای اروپایی (مثل آلمان که در 1+5 مخالف هر نوع تعرض به ایران است و معتقد است که از راههای دیپلماسی مسئله ایران قابل حل است) وجود دارد. اما هیج کدام از اینها مبنای اصلی برای تصمیم گیری جمهوری اسلامی نیست. آنچه موجب پایداری ما در دیپلماسی هسته ای میشود و موضعی که در حال حاضر اتخاذ کرده ایم واقعا معطوف به حقوق ملت ماست و همچنین جایگاهی که انرژی و بویژه انرژی هسته ای امروز در دنیا دارد و آینده ما را میتواند به این لحاظ تضمین بکند و طبعا وابستگی داشتن در این حوزه میتواند ملت ما را وابسته نگه دارد و به استقلال ما لطمه بزند .در دو دهه گذشته هم روسیه نسبت به ایران بد عمل نکرده است . اما این موجب این نمیشود که ما با اتکا به روسیه اتخاذ موضع کنیم.
روی مواضع روسیه تحلیل میکنیم، روی منافع روسیه تحلیل میکنیم که آیا با منافع ما در تعارض است یا نه؟ در مواضع ما این موارد قابل بررسی است . اما مطمئن باشید که اتکا به روسیه وجود ندارد ضمن اینکه روسها در مقاطع مختلفی اطلاعات قابل محاسبه ای را به ایران داده اند و امروز روابط ما به لحاظ سیاسی و اقتصادی روابط قابل توجهی است و موضوع بوشهر هم حتما ان شاالله به زودی و ظرف سه -چهار ماه آینده حل خواهد شد.
_مسئله دیپلماتهای اسیر ایران در عراق و لبنان در چه مرحله ای از پیگیری قرار دارد ؟
ما مسئله دیپلماتهایمان را از طرق مختلف پیگیری می کنیم . درست است که ما بوق و کرنا و جار و جنجال نداریم اما این مسئله در همه دیدارهای ما مطرح میشود، ضمن اینکه در خصوص دیپلماتهای اسیر ایرانی ،ابزار و امکان فشار بر امریکاییها و حتی عراقیها و انگلیسیها هم وجود دارد و هم دارد صورت میگیرد به نحوی که خود عراقیها هم (حاکمیت فعلی عراق )در این راستا هم ابراز موضع مثبت کرده اند در رابطه با فشارهایی که جمهوری اسلامی وارد کرده است . البته باید خاطر نشان نمود که خود دولت قانونی عراق هم پیگیر همین مسئله است و در خیلی از موارد (در روابط شان با امریکاییها ) موضوع اسرای ما جزو شروط اصلی می باشد.
البته واقعیت این است که مقدار زیادی تاخیر شده ما هم در کمیسیون امنیت ملی به این موضوع اذعان داریم و بارها وزیر محترم امور خارجه و شورای عالی امنیت ملی را خواسته ایم و روی این موضوع مباحثه شده و نحوه پیگیری مورد بررسی قرار گرفته است . ما در مجلس معتقد هستیم که اگر دوستان ما ، یک مقدار قوی تر و با دقت تر عمل کنند ، جهت تسریع در آزاد سازی این عزیزانمان موثرتر است . من قاطعانه میگویم که این اسرا فراموش نشده اند و کارشان کماکان مورد پیگیری مجدانه دولت ، مجلس و همه نهادهای زیربط قرار دارد .
_انتخابات مجلس هشتم را چگونه ارزیابی میکنید؟
در خصوص مجلس زیباترین جمله را حضرت امام (ره) فرموده اند: مجلس عصاره فضائل ملت است . و با توجه به اینکه نوع نگاه و تفکر ملت خواستگاههای فکری مردم و بینش سیاسی آنها قابل سنجش است ، قطعا برآیند و تجلی این نوع نگرش در انتخابات مجلس هشتم نمود میابد . در خصوص مجلس هشتم هم من اعتقاد دارم که نسبت به مجلس هفتم به احتمال قوی تغییراتی خواهیم داشت. ما امیدواریم که از جریان اصولگرایی افرادی به مراتب نخبه تر و اصولگراتر از آنچه که در این مجلس هست ، در مجلس بعدی مستقر بشود ما دوستانی را داریم که در قالب تفکر اصولگرایی وارد مجلس شده اند . اما آن مقداری که انتظار داشتیم با نگاه اصولگرایانه و تعهدهای اصولگرایانه و قید و شرط اصولگرایانه در مسائل حاظر بشوند ، بروز نکردند و در نوع رفتارشان یک نوع نوساناتی وجود داشت.
البته حمایتهایی را هم که در این نوبت اصولگرایان از وابسته های فکری خودشان و جبهه فکری خودشان در شهرهای مختلف به عمل میاورند یک مقداری تفاوت خواهد داشت. در دور قبل آنچه که هدف قرار گرفته بود این بود که مجلس به یک شکل دیگری شکل بگیرد و دور هفتم هم این اتفاق افتاد . اما کیفیت حضور اصولگرایان این دوره به مراتب مهمتر از کمیت اصولگرایان است . ما برآیند دیدگاههای مردمی را بررسی کرده ایم و تصور ما این است که در مجلس هشتم هم ما یک اکثریت اصولگرا خواهیم داشت .
منتها این اکثریت حتما باید از یک کیفیت بالاتری برخوردار باشد . در مجلس هفتم هم کارهای زیاد و مهمی انجام گرفت و در خیلی از تصمیمات یک آرامشی در کشور به لحاظ سیاسی وجود داشت و مجلس مرکز اغتشاشات سیاسی نبود. در مجموع امید است که مجلس هشتم به مراتب از مجالس قبل از خود ، هم کیفی تر باشد و ازکیفیت بهتری برخوردار باشد و هم جامعیت نگرشهای مختلف کماکان در آن مجلس حفظ بشود.
