| جوانان را دریابید | |
در جوامعی همچون جامعه ما که در آنها با پیوند ناهمگون دو اندیشه سنتی و مدرن روبرو هستیم ، با مشکلات و معضلاتی بسیاری پیرامون جوانان برخورد می کنیم . مشکلات و معضلاتی که ریشه در عدم تفاهم میان قشری که نگاهش به زندگی روز از منظر سنت و سلایق کهنه است و قشری که با دیدی مملو از خواست های امروزی به جهان خویش می نگرد ، سنت چیزی بد یا بی ارزشی نیست زیرا نگاه های امروزی ما هم از درون همین سنت ها و یا به نوعی در جهت نقد آنها است که بوجود می آید . اما زمانی که سنت می خواهد در تقابل با مدرن بایستد و حرفش را به کرسی بنشاند ، دیگر غیرقابل تحمل می شود .
جوانان جامعه ما که درصد قابل توجهی هم از جمعیت ملی را تشکیل می دهند ، امروز در دورانی زندگی می کنند که همه چیز در حال حرکت بسوی پیشرفت و ترقی است . عصری که برای ایستایی ارزش قائل نیست . چرا که زنده بودن یعنی حرکت کردن . اما امروزه به رغم اینکه جوانان ما دارای پتانسیل های فراوانی می باشند که ما استفاده از قسمتی از آن را در دانشگاه ها شاهد هستیم ، حرکتی در جهت پیشرفت های علمی ، فرهنگی ، اقتصادی و ... آنچنان که تاثیر گذار باشد صورت نمی گیرد . تاثیرگذار به این معنا که کم کم سطح جایگاهی ما را از جهان سومی بودن خارج کند که به هیچ عنوان شخصیت ملی ما شایسته سطح جهان سوم نیست . سرمایه های اصلی هر کشور برای جهانی شدن ، نیروهای جوانی است که استفاده بهینه از انرژی ها و آینده آنها می تواند سبب پیشرفت های چشمگیری در تمامی زمینه ها شود .
اما استفاده از جوانان به معنای بکارگیری نیروهای آنها براساس محدوده چهارچوب های تعیین شده نیست بلکه می باید توسط مسئولان موقعیت ها و فضاهایی ایجاد شود که جوانان بتوانند با شناخت توانایی های خویش به دور از دغدغه های اجتماعی – اقتصادی ، آن توانایی ها را در جهت ترقی اهداف جامعه بکار گیرند . متاسفانه در زندگی روزمره جامعه امروز ما با چنین فضاهایی که کارش جذب جوانان در راستای شناسایی توانایی آنها باشد ، نمی بینیم . این در حالی است که بیشترین خطرها و آسیب های اجتماعی ، امروز متوجه جوانان است . اعتیاد ، دزدی ، فحشا ، بزهکاری و ... از جمله معضلهایی هستند که امروز گریبان قشر بزرگی از جوانان گرفته است . در طول سالهای پیشین اقداماتی در جهت مرتفع کردن این معضلات صورت گرفته ولی شعارهای بسیاری هم که هم قابل توجه بوده و هم قابل اجرا در حد همان شعار مانده است . عدم راهکار از سوی شعاردهندگان و عدم پیگیری اجرای شعار از سوی جوانان برای مطالبه خواست هایشان ، دو عامل بزرگی است که موجب اجرا نشدن شعارها شده و خواهد شد .
باید جوانان را دریافت و همچنین جوانان هم باید مسئولان را در یابند . دریافتن جوانان به منزله شناخت توانایی هایشان و دادن موقعیت و فضای مناسب برای رشد مطلوبشان است و دریافتن مسئولان یعنی اهمیت دادن به راهکارهای شعارهایشان و طلب کردن خواسته های خود میباشد . به این طریق میشود جامعه را منسجم کرد و تنها دغدغه فرد فرد جامعه باید پیشرفت باشد .
علیرضا فراهانی
منبع خبر کرج ما | فرستاده شده توسط Admin
سه شنبه,29 آذر 1384
(بار خوانده شده است:190)   | آرشيو |
|
|
|
|
نحوه گزینش افراد در شوراهای حل اختلاف باید مورد بازنگری قرار گیرد...
